الان (2010) که به این یادداشت نگاه می کنم:

حیران می شوم که چطور جارموش ذره ذره از اصول اش دور شد تا حدی که گل های پژمرده
او واقعا دکوپاژی کاملا کلاسیک دارد، برهنگی بی مورد دارد و "شیر فهم" می کند و...

 او هم شاید مثل ارسون ولز "از اوج شروع کرد و با هر فیلم به سقوطی بیشتر رسید"
حداقل در استاندارد خودشون

ولی به هر حال این یادداشت اولین مورد در فیلم بود که جارموش معرفی می شد.
(قبل از این دو خبر کوتاه در مورد او چاپ شده بود)